Masumiyet Müzesi, kitap mı müze mi?
“Hayatımın ânıymış, bilmiyordum. Evet, bunun hayatımın en mutlu ânı olduğunu anlayabilseydim, asla kaçırmazdım o mutluluğu.” Orhan Pamuk , yukarıdaki ilk cümleyle başlıyor Masumiyet Müzesi romanına… O cümleden sonra durup bakıyorsunuz, arkanıza!... O mutluluğu kaçırmayacak ne kadar çok anınız var… O günlere ne kadar çok geri dönmek istiyorsunuz. Sonunun kötü bittiği bir aşk romanıdır Masumiyet Müzesi. Her sayfasında, her satırında umut olan bir aşk romanı. Kemal’in Füsun’a olan aşkını anlatır. Okumaya başladıktan sonra, bitirene kadar her anı yaşarsınız. Büyük bir gerçeklik duygusuyla yazılmıştır. Ama tam anlamıyla kurmacadır. Yine de öylesine bir gerçeklik vardır ki kitapta, biyografi okuduğunuzu düşünüyorsunuzdur. **** Orhan Pamuk, öylesine gerçek anlatır ki, kahramanlarını, onlarla birlikte yaşar. Bir söyleşisinde okumuştum. Kitaptaki her nesneyi satın aldıktan sonra ona dokunur ve neler olabileceğini düşünürmüş. Yani önce nesney...